Şota Arveladze, Bursaspor'un çok beğendiği bir takım olduğunu belirterek, futbolculara bağlı değil takım oyunu sergileyen böyle bir takıma karşı galip geldikleri için mutlu olduklarını söyledi.
''Bursaspor her an skoru değiştirebilen bir takım. Bazen bu takıma karşı 2 dakika bile çok geliyor'' diyen Arveladze, iyi mücadele ettiklerini ve sonucun kendilerini mutlu ettiğini bildirdi.
Arveladze, golü yine kornerden yediklerini anımsatarak, ''Rakibi iyi analiz etmiştik. Oyuncularım da iyi mücadele etti. Bursa'da güzel bir sonuç almak önemliydi, çok mutluyuz'' diye konuştu.
Bir gazetecinin, ''Batalla'ya özel önlem aldınız mı-'' sorusunu Arveladze, ''Almayan var mı- Önlem almazsan, bakarsan golü yersin. Biz de bir kere bıraktık o da kornerde... Gerçekten çok renkli bir futbolcu. Bir futbolsever olarak onu sahada görmek güzel'' yanıtını verdi.Chat | Chat Odaları | Sohbet
5 Kasım 2012 Pazartesi
2 Kasım 2012 Cuma
Kızıl bir öyküydü yaşamak
-buselik makamında şarkı değil
kızıl bir öyküydü yaşamak…içinde köz ve ateş-
karnı kirli bir martı çığlığıyla
yalnızlığını soyunup…perdesini çeker uykuya hasret güneş
ve sabahı hiç göremeyen gece
bir yıldıza gebe kalır rahminde…ay’ı kendine seçer eş
artık tükenmiştir hayatın seyir defteri…kıraçtır tüm sayfalar
sokaklarda hamiline kadınların utancı satılıktır
ressamlar resimleriyle sevişir…güvercinler tecavüze uğrar
ve ay’dan bir bebek bekler beyaz kefeniyle …bahçesi boş mezar
ölü ekerler toprağa…fakat haraçsız karışmak ne mümkün
cam kırıkları ruhları kanatır
dinlenir soğuk bir mezarın balkonunda zaman
ve kucak açmaz toprak dertlere
aynalardaki cesetlere döner insan
benimse…çıplaklığımı giyinmek için
tabutunda ****netle yatan
turuncu ölüler koşar peşimden…gözleri buzlu cam
iki dünyadan da kovdu öpüşen cinler
cenazemin başında ağlıyorum
mayın döşeli sorgularda yaşam
..ölünce gözlerini sıkı sıkı yum
sakın parolasını unutma ölümün
bilirsin alışığım…en çok ben ölürüm
şu anda bir çakıl taşıyım cehennemde
zebanilerin ayak tırnakları
ve aç köpek balıkları tek gördüğüm..
…hayatın ölüme armağanıdır insan…
kızıl bir öyküydü yaşamak…içinde köz ve ateş-
karnı kirli bir martı çığlığıyla
yalnızlığını soyunup…perdesini çeker uykuya hasret güneş
ve sabahı hiç göremeyen gece
bir yıldıza gebe kalır rahminde…ay’ı kendine seçer eş
artık tükenmiştir hayatın seyir defteri…kıraçtır tüm sayfalar
sokaklarda hamiline kadınların utancı satılıktır
ressamlar resimleriyle sevişir…güvercinler tecavüze uğrar
ve ay’dan bir bebek bekler beyaz kefeniyle …bahçesi boş mezar
ölü ekerler toprağa…fakat haraçsız karışmak ne mümkün
cam kırıkları ruhları kanatır
dinlenir soğuk bir mezarın balkonunda zaman
ve kucak açmaz toprak dertlere
aynalardaki cesetlere döner insan
benimse…çıplaklığımı giyinmek için
tabutunda ****netle yatan
turuncu ölüler koşar peşimden…gözleri buzlu cam
iki dünyadan da kovdu öpüşen cinler
cenazemin başında ağlıyorum
mayın döşeli sorgularda yaşam
..ölünce gözlerini sıkı sıkı yum
sakın parolasını unutma ölümün
bilirsin alışığım…en çok ben ölürüm
şu anda bir çakıl taşıyım cehennemde
zebanilerin ayak tırnakları
ve aç köpek balıkları tek gördüğüm..
…hayatın ölüme armağanıdır insan…
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)